-Γράφει ο κ. Τριπολίτης Αναστάσιος, Ιατρός, θρησκευόμενος, όχι θρησκόληπτος-
Προ καιρού είχαμε ασχοληθεί με τα… «μαθηματικά», που ως λέξη και όχι ως επιστήμη δεν έχει σχέση με τους αριθμούς. Προ ημερών λοιπόν, διαβάζοντας ένα ωραίο άρθρο στην «ΕΣΤΙΑ» με τίτλο:
«Η σύγχρονη εικονομαχία από την Ένωση Αθέων» (υπογράφει ο κ. Αλέξανδρος Π. Κωσταράς, Ομότιμος Καθηγητής Νομικής Σχολής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης), σκέφθηκα να ασχοληθώ λίγο με το θέμα, διότι πολλά «περίεργα» μαθαίνω και προσπαθώ να τα καταλάβω¹ . Αλλά προτού μπούμε στο θέμα, θα προσπαθήσω να σας συστηθώ… εν ολίγοις!…
Γεννήθηκα λοιπόν στον Βροντάδο της Χίου (σημερινή Ομηρούπολη) το 1941, τα μαύρα δηλαδή χρόνια της Γερμανικής Κατοχής και τελείωσα το Γ΄ Δημοτικό Σχολείο του Αγίου Μάρκου. Μεταξύ των δασκάλων μου θυμάμαι την Ελένη την Κοτοπούλη (ή Κοτοπούλου) στην αρχή και τον Μάρκο τον Ψώρα στο τέλος, από τον οποίο έμαθα αργότερα και τα πρώτα μου Αγγλικά!… (οίκοθεν νοείται ότι και οι δύο είναι αείμνηστοι σήμερα). Τελειώνοντας το Δημοτικό με άριστες επιδόσεις μπήκα στο Γυμνάσιο (δεν θυμάμαι αν δίναμε εξετάσεις).
Από παιδάκι εκκλησιαζόμουν τακτικά (κάθε Κυριακή) και νομίζω ότι και τα σχολεία που πέρασα μας πήγαιναν τακτικά επίσης στην εκκλησία!…
Για να μην τα πολυλογώ [όπως έλεγε και η συγχωρεμένη γιαγιά μου η Υπατία Μεννή το γένος Μπουρλώτου(!)]² η σχέση μου με την εκκλησία είναι πολύ ζεστή, δεν θυμάμαι να πέρασε Κυριακή που να μην εκκλησιαστώ, κάποτε δε υπήρξα και… βοηθός ψάλτου! Πέραν από τους εκκλησιασμούς, έχω διαβάσει και πάρα πολλά εκκλησιαστικά (και όχι μόνο) βιβλία!…
Στην πατρίδα του τον Βροντάδο, εκκλησιαζόμουν στον Άγιο Νικόλαο, παρά το γεγονός ότι ο μεν πατέρας μου ήταν «Παναγούσης» (Παναγιά Ερυθιανή), η δε μητέρα μου «Αγιομαρκούσαινα».
Εδώ το σπίτι μου ανήκει στην ενορία του Αγίου Αθανασίου Πολυδρόσου (Αμαρουσίου) Αττικής, κι έτσι εκεί εκκλησιάζομαι κάθε Κυριακή. Έμαθα λοιπόν τις περιπέτειες του Αγίου Αθανασίου και τη ζωή
του γενικώς. Έτσι, το μεν απολυτίκιο του Αγίου Αθανασίου (που είχε τις πολλές περιπέτειες) αναφέρεται σε δύναμη (σε ισχύ): «Στύλος γέγονας Ορθοδοξίας, θείοις δόγμασιν υποστηρίζων» κλπ., του δε «χαμηλών τόνων» Αγίου Νικολάου απολυτίκιο του (και) προστάτη των ναυτικών απλά αναφέρει τον… χαρακτήρα Του: «Κανόνας Πίστεως και Εικόνα Πραότητος» κλπ. κλπ.
Αγαπητοί μου Αναγνώστες,
Σας κούρασα και σήμερα!… Συγχωρείστε με και πάλι και προτού κλείσω απολογούμαι για τα όποια λάθη έκανα, αλλά όπως και γράφω στον πρόλογό μου ΔΕΝ είμαι ειδικός.
Σας αποχαιρετώ, με Χριστιανική Αγάπη!…
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
1 Το κείμενο αυτό το αφιερώνω στη μνήμη των Καθηγητών μου στο «Ανδρεάδειο» Γυμνάσιο –
τότε – Βροντάδου Χίου και ιδιαιτέρως στη μνήμη του Καθηγητού μου των Θρησκευτικών κ.
Σαμιωτάκη!…
2 Υπάρχει λόγος που βάζω εδώ θαυμαστικό!…
